Üniversite Sanayi İşbirliği ve Araştırma Geliştirme

GİRİŞ’den

Bazı yazarların adına “bilgi toplumu” dedikleri, köklü dönüşümlerin olduğu bir çağı yaşıyoruz. Her dönem büyük bir güç olan “bilgi” günümüzde artık rekabetin, ayakta kalmanın, varlığını sürdürebilmenin olmazsa olmaz koşulu olmuş ve sanayi toplumunda stratejik kaynak olan sermayenin yerine bilgi ön plana çıkmıştır. Geçmişten farklı olarak bilgi, üretim sürecinde diğer üretim faktörlerinin çok üzerinde, özel bir anlam kazanmıştır.

Artık bir malın üretimine ilişkin bilgiyi geliştirme düzey ve ortamına sahip değilseniz, bunun için gerekli yatırımları yapmıyor ve yeterli nitelikli personeli çalıştırmıyorsanız: bir diğer ifade ile araştırma-geliştirme (AR-GE) ye gereken önemi vermiyorsanız, rekabet şansını kaybetme riski ile karşı karşıyasınız demektedir.

Bu durum bizim gibi teknolojiyi üretmek yerine, daha çok transfer etmek yolunu tercih eden ülkeler için söz konusudur. Türkiye bugün teknoloji transferi ile geleceği yerin sınırına dayanmıştır.

2000′li yılların eşiğinde, sanayimiz giderek şiddetlenen rekabet ortamında ayakta kalmak istiyorsa, teknolojiyi transfer etmenin ötesine geçip üretebilir hale gelmek zorundadır.

Teknolojiyi üretebilmenin yolu büyük ölçüde AR-GE’den, onun yolu daüniversite sanayi işbirliğinden geçmektedir.

Bu araştırma, günümüzde işletmelerin varlığını sürdürebilmeleri açısından son derece büyük bir önem arzeden AR-GE ve üniversite-sanayi işbirliğini konu almaktadır.

Çalışmamn I. Bölümünde, genel kavramsal çerçeve ve Türkiye’deki mevcut durum dış dünya ile karşılaştırılmalı bir biçimde ortaya konulmaya çalışılmıştır.

II.      Bölümde, Bursa Organize Sanayi Bölgeleri ile Demirtaş Sanayi Bölgelerinde, AR-GE ve üniversite-sanayi işbirliğinde mevcut durum ile sanayicilerin bu konudaki görüş ve beklentilerine ilişkin yapılan biralan araştırmasının sonuçlan ortaya konulmaya çalışılmıştır.

III.  Bölümde ise Uludağ Üniversitesi öğretim üyeleri üzerinde yapılan bir ikinci anket çalışmasının sonuçlan verilmektedir. Bu bölümde sanayi ile işbirliğine uygun alanlarda çalışan öğretim üyelerinin, üniversite-sanayi işbirliğine ilişkin görüşleri ile bu süreçte yaşadığı sorunlar ve çözüm önerileri kısaca ortaya konulmaya çalışılmıştır.

Veysel Bozkurt & Serpil Aytaç, Üniversite Sanayi İşbirliği ve Araştırma Geliştirme, Tügiad Yayınları, İstanbul, 1996

 

Bu yazı Yayınlar kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın